Vervulling van een laatste wens van Menno


Menno 11 jaar

Stichting Mendina is een paar maanden geleden benaderd om een wens van een terminaal kindje te vervullen. Natuurlijk zijn wij op dit verzoek ingegaan. Samen met zijn moeder zijn we gaan bekijken wat er mogelijk was.

Het was echt zoeken naar de juiste invulling van de wens. We moesten goed rekening houden met de mogelijkheden die nog haalbaar waren. De lichamelijke beperkingen en het tekort aan energie waren een belangrijk punt.

Het ging om een 11 jarig jongetje( Menno ) met een zeldzame stofwisselingsziekte, die valt onder de categorie Mitochondriale ziekten. Het grootste probleem hierbij is de verkramping en de verzwakking van de spieren.  Aangezien ons hele lichaam alleen maar kan functioneren door middel van die spieren, geeft dit grote problemen. Realiseert u zich dat o.a. de longen  alleen kunnen functioneren door de spieren en het hart ook een spier is…..

Na vele jaren onderzoek en een jaar intensieve verpleging in het diaconessen ziekenhuis in Eindhoven mocht hij verder thuis verzorgd worden. Deze verzorging komt allemaal op de schouders van zijn moeder i.v.m. een scheiding staat zij er alleen voor. Dit vraagt zoveel tijd en energie dat het onmogelijk voor haar was om haar functie in het bedrijfsleven nog aan te houden. De financiële gevolgen hiervan waren, zoals iedereen kan begrijpen, aanzienlijk.

Daarbij kwamen extra kosten van dieet, medicatie, verzorgingsmateriaal en verpleging.

Hierdoor was er natuurlijk geen geld meer om eens iets extra`s voor hem te doen. Buiten de entreegelden komen ook de kosten van speciaal vervoer. Deze zijn noodzakelijk, want anders kom je nergens, maar enorm hoog.

U begrijpt dat het emotioneel onaanvaardbaar is als je zo`n kind zijn grote wens niet kunt vervullen….

Aangezien hij momenteel erg geïnteresseerd  is in de onderwater wereld met het liefste ook nog haaien  zijn we op zoek gegaan. We hebben een dierentuin gevonden die een Ocean heeft.

Na veel telefonisch contact en mailtjes heen en weer kwam het goede bericht dat we mochten komen. Menno en zijn moeder, de chauffeur en de voorzitter van Stichting Mendina die ook meeging voor de medische ondersteuning. Ze waren allemaal welkom. Ook de technische kant was te realiseren. We konden er met een speciaal bed in. Wel via een achteringang maar dat was geen probleem.

Na goed speciaal vervoer geregeld te hebben was alles rond.



Na even gewacht te hebben op het vervoer, want ook dichtbij in de stad kan je in de file staan, konden we vertrekken. We hebben Menno in zijn andere verrijdbare bed gelegd en in de bus gereden. Ondanks de rustige rit, kon hij van de spanning, niet slapen.

Bij de ingang van de dierentuin werden we opgewacht door een biologe. Zij heeft ons verder door het park geloodst  en de hekken geopend waar normaal niemand door kan. Hierdoor konden we bij de deur van de Ocean stoppen  waardoor het minder vermoeiend voor Menno was. En daar stonden we ineens bij een strandje. Naar beneden lopend zagen we steeds meer prachtige gekleurde vissen, koralen enz. Wat is de natuur toch mooi.


Menno keek zijn ogen uit en met ondersteuning van zijn hoofd kon hij ook de vissen die vlak voor hem op de grond zwommen goed zien. De biologe gaf duidelijke en interessante uitleg. De Roggen vond hij ook prachtig om te zien. Daarna op zoek naar de haaien. Menno was heel enthousiast toen hij ze eindelijk zag. Ze kwamen mooi langs hem zwemmen dus hij heeft ze heel goed kunnen bekijken. Meerdere keren zelfs en verschillende soorten. Die hij allemaal herkende vanuit de boeken.

Maar dat was nog niet alles…Van de biologe kregen we een sapje. En Menno kreeg een mand vol met cadeau`s. Een poster, een vissen mobiel, een pet, haaitjes en veel boeken met informatie. Teveel om op te noemen…


Op terugweg naar de uitgang kwamen we nogmaals langs de haaien. Terwijl we op de bus wachten worden alle cadeau`s  nog eens bekeken. Ze waren er erg blij mee.

Op een stil plekje op de parkeerplaats gaven we Menno zijn nodige verzorging en medicatie. Hij was nu echt moe en wou naar huis. De reis duurde hem eigenlijk te lang, het lukte hem niet om te slapen. Dus dat deed hij pas in zijn eigen bed.

Later heeft hij nog veel na kunnen genieten met zijn cadeau`s.

Het is een geschenk om op zo`n kindje zijn gezicht een glimlach te zien. Het was een groot voorrecht om moeder en kind even uit de dagelijkse zorgen te kunnen halen. Vermoeiend voor ze maar zeer de moeite waard.


Het lijkt vaak zo eenvoudig maar deze wensen zijn voor de gezinnen van groot belang. Het doorbreekt de dagelijks weer terugkomende spanningen. Het geeft veel kracht om hierop terug te kijken.

Mede dankzij de hulp van het dierenpark en de medewerking van het taxi bedrijf hebben we dit kunnen realiseren.

Helpen door samenwerking van deze bedrijven was hier echt van toepassing.

Wij hopen in de toekomst nog meer wensen van terminale kinderen te kunnen vervullen. Niet alleen de kinderen zullen u dankbaar zijn. Maar ook de ouders en hun naaste familie.

Nogmaals Hartelijk Dank

namens de voorzitter en het gehele bestuur van Stichting Mendina.